برآورد آب كشاورزي قابل صرفه جويي حوضه آبريز درياچه اروميه تاسال 2020

برآورد تغییرات مصارف آب بخش کشاورزی در حوضه آبریز دریاچه ارومیه با توجه به کاهش چشمگیر سطح دریاچه در سالهای اخیر از اهمیت بالایی برخوردار است. در این مطالعه با استفاده از الگوریتم SEBAL که با توجه به اثر شیب، ارتفاع و جهت شیب (Aspect) اصلاح شده و تصاویر ماهوارهای سنجنده MODIS، نرخ تبخیر و تعرق واقعی حوضه آبریز دریاچه ارومیه طی هفت ماه میلادی آوریل تا اکتبر سال ۲۰۱۰ میلادی (نیمه دوم فرودین تا نیمه اول آبان ۱۳۸۹) برآورد شده است.

 

الگوی مکانی تبخیر- تعرق نشانگر آن است که اراضی کشاورزی واقع در بخش غربی دریاچه ارومیه (دشت ارومیه و شاهرهای اطراف آن)، بخش جنوبی دریاچه (پایاب رودخانه های سیمینه رود و زرینه رود) و بخش شرقی حوضه آبریز (سراب(، بیشترین مقادیر ارتفاع تبخیر و تعرق واقعی را نسبت به سایر نقاط حوضه آبریز دریاچه ارومیه دارا میباشند. همچنین بررسی تغییرات زمانی تبخیر و تعرق نشان می دهد که مقادیر ارتفاع تبخیر و تعرق واقعی از ماه آوریل تا ماه جولای افزایش داشته و پس از رسیدن به حداکثر مقدار خود در ماه جولای با شیب ملایم تا پایان ماه اکتبر (آبان ماه) کاهش می یابد.

 

در انتها با استفاده از مدل توسعه یافته بیلان بخار حوضه، نقشه ارزش نسبی تبخیر و تعرق به تبخیر دریاچه
بدست آمده که نتایج بررسی می تواند به منظور اتخاذ سیاستهای کاهش مصارف آب کشاورزی و احیای دریاچه مورد استفاده قرار گیرد. همچنین میزان آب قابل صرفه جویی در 4 منطقه از اراضی کشاورزی حو ضه آبریز دریاچه ارومیه که بی شترین مقدار تبخیر و تعرق را دارا هستند محاسبه شد. بی شترین درصد آب قابل صرفه جویی در این مناطق بدون اعمال سیاست تغییر الگوی کشت یا بهبود سیستم آبیاری، برابر با ۳۹درصداست و به دشت ارومیه تعلق دارد. حجم آب قابل صرفه جویی در دشت ارومیه معادل ۱۹۷ میلیون متر مکعب تخمین زده شد.


http://ulrpdb.sharif.ir/report/1153          : لینک

 

 

افزودن دیدگاه جدید