برگزاری همایش و کارگاه تخصصی پیرامون موضوع آب مجازی

برگزاری همایش و کارگاه تخصصی پیرامون موضوع آب مجازی

مطالعه پیرامون مفهوم آب مجازی خصوصا در کشورهایی که با کمبود منابع آب همراه هستند ضرورت دارد. در واقع، این کشورها باید سیاستگذاری را به گونه ای انجام دهند که با حفظ تمام معیارهای توسعه پایدار از جمله امنیت غذایی و اقتصادی، برخی محصولات و خدمات مورد نیاز خود را وارد کنند تا از این طریق، بدون استفاده از منابع آبی خود و با استفاده از منابع آبی کشور صادرکننده (مفهوم آب مجازی) نیاز خود را برطرف سازند.

 

آب مجازی، به مقدار آبی گفته می شود که برای تولید یک محصول یا برای ارائه یک خدمت، مصرف می شود. به عبارت دیگر، در مسیر تولید یک محصولی که به دست مصرف کننده می رسد، مقدار مشخصی آب مصرف می شود که به صورت "مجازی" در آن محصول نهفته است. به عنوان مثال، تولید یک کیلوگرم برنج نیازمند حدود سه هزار لیتر آب است؛ پختن برنج نیز خود نیازمند مصرف آب برای شست و شوی برنج و دم کردن آن می باشد. بنابراین وقتی یک کیلوگرم از برنج در وعده های غذایی دور ریخته می شود، بیش از سه هزار لیتر آب به هدر می رود.

 

مفهوم آب مجازی اولین بار در سال 1993 میلادی توسط جان آنتونی آلن (John Anthony Allen) معرفی شد. مفهوم آب مجازی نیز در ایران و در برنامه ششم توسعه مورد توجه قرار گرفته است.

 

ستاد احیای دریاچه ارومیه با همکاری دانشگاه تبریز و مرکز ملی مطالعات راهبردی کشاورزی و آب، اقدام به برگزاری همایش تخصصی با موضوع "رد پای آب و آب مجازی" و کارگاه با موضوع "نقش رد پای آب و تجارت آب مجازی در جهانی سازی مدیریت آب " در تاریخ دوشنبه 15 آبان ماه 1396 در محل دانشگاه تبریز نموده است.

 

 

 

 

سخنرانان اصلی در همایش تخصصی و کارگاه، آقای آریِن هوکسترا (Arjen Y. Hoekstra) و خانم فاطمه کاراندیش هستند.

دکتر آریِن هوکسترا، استاد مدیریت منابع آب در دانشگاه Twente کشور هلند است که تحقیقات بسیاری در زمینه آب مجازی و مسائل مرتبط با آن از جمله غذا و انرژی انجام داده است.

دسته بندی موضوعی:

افزودن دیدگاه جدید