تا سال 2050 حدود 22 درصد از آب های زیرزمینی جهان را ما مصرف خواهیم کرد

مدیر دفتر تلفیق و برنامه ربزی ستاد احیای دریاچه ارومیه:

تا سال 2050 حدود 22 درصد از آب های زیرزمینی جهان را ما مصرف خواهیم کرد

 مدیر دفتر تلفیق و برنامه ریزی ستاد احیای دریاچه ارومیه خبر داد: در صورت عدم تامین اعتبار سال جاری وسال آتی ، در فصل آبی 95-96 حدود 800 کیلومتر مربع از سطح دریاچه را از دست خواهیم داد.

به گزارش روابط عمومی ستاد احیای دریاچه ارومیه، مسعود تجریشی روز چهارشنبه در همایش بزرگداشت روز ملی آب با هدف نجات آب، ضرروت ملی ، رسالت جهانی افزود: از آبان ماه سال 94 تاکنون یک ریال اعتبار به ستاد اختصاص نیافته است که اگر این روند ادامه یابد اتفاق خوبی برای دریاچه رخ نخواهد داد.

وی اظهار کرد: سطح دریاچه ارومیه در شهریور های  سال 92 حدود هزار و 900 کیلومتر مربع، سال 93 هزار و 400 و سال 94 هزار و 350 کیلومتر مربع و شهریور سال 1395معادل 2060 کیلومترمربع بوده است.

وی گفت:اکنون سطح دریاچه دو هزار و 600 کیلومتر مربع و در شرایط تثبیت است  که این افزایش سطح با اقداماتی مانند لایروبی نهرها، اتصال سیمینه رود و زرینه رود به هم ، بستن سردهنه ها و کنترل جدی مصرف غیرضروری آب صورت گرفت.

تجریشی ادامه داد:افزایش سطح اتفاق خوبی است اما اگر اعتبارات تامبن نشود؛ برخی از پروژه ها نا تمام خواهند ماند که در این صورت در شهریور 96 ،  85 سانتیمتر تراز آب با برنامه نقشه راه احیای دریاچه اختلاف خواهیم داشت و در انتهای فصل آبی 95- 96 دریاچه به سطح هزار و 500 کیلومتر خواهد رسید.

وی گفت:برای اینکه بتوانیم هماهنگی خوبی برای همکاری در منطقه ایجاد کنیم فائو، جایکا و یاسا و دانشگاه واخین اینگن نیز وارد کار شدند، همچنین در غرب دریاچه دانشگاه ارومیه و شرق دانشگاه تبریز با کمک دانشگاه ملبورن استرالیا وارد کار شدند تا 40 درصد صرفه جویی در مصرف آب بخش کشاورزی همزمان با توسعه منطقه ای و معیشت کشاورزان محقق شود.

تجریشی گفت: در راستای احیای دریاچه ارومیه سوالات زیادی پیش آمد مبنی بر اینکه چگونه می توان دریاچه را احیا کرد؟ و اینکه چگونه می توان فرصت همکاری بین دستگاه ها ایجاد کرد و چگونه می توان به یکی از شعارهای انقلاب که بهبود معیشت مردم است را محقق کرد ، شاید برخی از دلایل شکل گیری ستاد پاسخگویی به همین سوالات بود.

وی افزود: بعد از آن این سوال پیش امد که چرا دریاچه خشک شد؟ برداشت بیش از حد از منابع تجدید پذیر یکی از دلایل آن است، می توانیم 40 تا 45 درصد از آب های تجدید پذیر  را برداشت کنیم در حالی که در کشور بالای 100 درصد برداشت می شود و و در حوضه آبریز بیش از 70 درصد برداشت می شود.

تجریشی ادامه داد: توسعه نامتوازن در بخش کشاورزی در حوضه آبریز دریاچه یکی دیگر از دلایل است به طوری که از کشت دیم محصولاتی مانند انگور به سمت کشت محصولات آب بر مانند سیب و چغندر قند تغییر یافت.

وی به تغییرات اقلیمی به عنوان عامل دیگر خشک شدن دریاچه اشاره کرد و گفت: در دو دهه اخیر در کشور و منطقه تغییرات اقلیمی موجب کاهش 20 درصدی بارش و روان آبها شده است از این رو آبی که از این طریق به دریاچه وارد می شد کاهش یافته است.

تجریشی اظهار کرد: در سال های منتهی به 70 71 تراز دریاچه به حداکثر خود با حجم آب معادل  38.5 میلیارد متر مکعب رسیده بود. اما این عوامل موجب شد در دوره ای 18 ساله ورودی آب به دریاچه  به 2.5 میلیارد متر مکعب و در سال های 92-93 فقط 500 میلیون متر مکعب آب به دریاچه برسد.

وی تاکید کرد: در واقع مدیریت ناصحیح و توسعه کشاورزی نامتوازن شرایط سختی را برای دریاچه به وجود آورد. البته طبیعت هم بیکار نخواهد نشست و در قالب توفان های گرد و غبار عکس العمل نشان داد.