انتقال آب به جزایر و تالاب‌های حاشیه دریاچه ارومیه از سد حسنلو و بازگشايي مسير آبراهه‌هاي ورودي به تالاب‌هاي جنوبي

37%

استحصال آب باران و روان آبهای سطحی از سطوح عایق طبیعی و مصنوعی یکی از الگوهای کاربردی برای ذخیره سازی آب جهت مصارف مورد نظر من جمله تامین آب شرب مورد نیاز حیات وحش می باشد. با توجه به محدودیت منابع آب شیرین  در جزایر. ساخت و احداث سطوح عایق آبگیر امری لازم و اجتناب ناپذیر می باشد. در اقليم خشك و نيمه خشك، ميزان و فراواني بارش هاي روزانه عموما كمتر از آن است كه منجر به توليد رواناب در زمينهاي طبيعي شود. بنابراین فراهم کردن شرایط برای افزایش روان آب ناشی از این بارندگیهای اندک، بسیار مفید است.

سامانه هاي سطوح آبگير باران، روش هاي سنتي اصلاح و تكميل شده براي استفاده از بارش وسيلاب ها هستند كه ميتوانند براي ذخیره سازی آب باران مفيد واقع شوند. این بسترها (طبیعی یا مصنوعی) به دلیل ضریب بالای روان آب و گیرش اولیه اندک باران، قابلیت بسیار بالایی برای تولید روان آب داشته و در صورت کنترل آن قبل از رسیدن به سطح زمین و مناطق خاکدار می توان نسبت به جمع آوری و ذخیره سازی آن اقدام نمود.

میزان تاثیر و اثربخشی طرح مذکور در احیا دریاچه ارومیه و افزایش سطح آب دریاچه ارومیه تاثیر آنچنانی ندارد ولی از آنجا که منابع آب شیرین در جزایر دریاچه ارومیه در اثر خشک شدن دریاچه ارومیه کاهشه یافته است، امکان خروج حیات وحش از جزایر در زمان بحرانی افزایش می یابد. در صورت خروج حیوانات از جزایر، امکان گیر گردن در باتلاق و تلف شدن وجود دارد. لذا اجرای طرح مذکور می تواند تا حدودی پاسخگوی نیاز آبی حیات وحش باشد و مانع از خروج آنها در زمانهای کم آبی شود.

عنوان مصوبه انتقال آب به جزایر و تالاب‌های حاشیه دریاچه ارومیه از سد حسنلو و بازگشايي مسير آبراهه‌هاي ورودي به تالاب‌هاي جنوبي
عنوان پروژه  مطالعه و اجرای سطوح آبگیر باران
عنوان طرح  حفظ و احیای تالابهای در معرض خطر کشور
دستگاه مسئول اجراء

سازمان حفاظت محیط زیست ایران

حجم پروژه 

دو عدد سطح عایق، هر کدام به مساحت صد متر مربع در دو جزیره

میزان پیشرفت پروژه نصب به اهداف سال 1393 37.5 درصد 
اعتبار هزینه شده 66 میلیون تومان